Afscheidsinterview Guust Welten

01 jul 2014

Guust Welten neemt afscheid van Bakkersland. Dit boegbeeld uit Breda staat bekend om zijn “grote mond” en is geliefd om zijn passie en kennis van het bakkersvak. Hij is begaan met de mensen van Bakkersland. 34 jaar zette hij zich elke dag in voor een beter bedrijf, beter brood, beter banket. De redactie van Podium (bedrijfsblad van Bakkersland) kent Guust een beetje en bedacht een manier om hem – in elk geval een klein beetje – de regie uit handen te nemen. Want als iemand altijd de touwtjes in handen wil hebben, is dat Guust Welten wel. ‘Gewapend’ met een schaaltje vol met gevouwen briefjes, met op elk daarvan een woord, vroegen wij hem de briefjes open te vouwen en zijn gedachten, mening en associaties te geven bij het woord op dat briefje. Het resultaat lees je hieronder.

Brood
Gezondheid. Liefde, Passie. Een basisvoedsel waar op dit moment veel te weinig waardering voor is, helaas, door boeken als Broodbuik en De voedselzandloper. Het zit niet voor niets in de schijf van vijf. Wat hebben wij fout gedaan de laatste jaren? Als branche zijn we veel bezig geweest met de broodprijs en soms zijn we vergeten brood positief naar buiten te brengen. Vanuit de branche hadden we ons eerder moeten inzetten om brood positiever in de markt te zetten.

Samenwerken
Ik was de vierde generatie in een familiebedrijf toen ik in 1981 bij de bakkerij kwam. De derde generatie waren vier broers. Vier verschillende karakters. Dus als je daarmee opgroeit, dan moet je wel kunnen samenwerken, anders haal je de vierde generatie niet. Samenwerken is meer dan van zeven tot vier of welk tijdstip dan ook je dienst draaien. Samenwerken moet je willen en moet je kunnen. Je moet openstaan voor de mening van de ander. Het is meer dan alleen top-down, het is ook niet bottom-up maar het moet door de hele organisatie over en weer gebeuren. Niet verplicht samen dingen doen. Als het verplicht is, is het geen samenwerken maar gewoon een opdracht uitvoeren.

Bourgondisch
Ja, dat ben ik. Ik voel me Bourgondiër, ik houd ontzettend van lekker eten en van een goed glas. Dat kan ook een gekookte aardappel zijn met een gehaktbal en snijbonen. Het is niet wat er op tafel komt, maar hoe het op tafel komt en met wie je eet. Bourgondisch is meer dan de voedingswaarde; het is een manier van leven.

Geloof
Ik geloof maar ik weet niet waarin, dat is meer het kerkelijke. Er is iets, maar ik kan het niet pakken of onderscheiden. Ik geloof ook in de goedheid en de wil van de mensen. Van iedereen. In de bakkerijbranche geloof ik vaak dat mensen iets anders zeggen dan ze doen, vooral als het gaat om samen optrekken. We zeggen dan dat we samen iets doen, maar doen het dan niet… mensen belijden meer met de mond dan ze daadwerkelijk doen. Ik wil zelf echt iemand zijn die uitkomt voor zijn mening: ja zeggen en ja doen.

Breda
Ik ben Guust Welten, geboren en getogen binnen de singels van Breda maar die buiten de singels woont. Na mijn lagere schooltijd heb ik nooit in Breda gewoond, daar komt mijn hang naar de stad vandaan. Na de lagere school heb ik in Baarle-Nassau op kostschool gezeten en de Mulo gedaan en daarna de Havo in Etten-Leur en daarna de HEAO in Eindhoven. Maar elk weekend was het terugkomen. Mijn militaire dienst was in Tilburg en Duitsland. Al mijn vrienden van vroeger hebben het over de tijd van vroeger maar toen was ik er niet bij… Breda is voor mij synoniem met gezelligheid en bourgondisch. En Carnaval. En dat is iets anders dan die vier dagen in februari. Het is ook alle andere festivals in Breda, elkaar ontmoeten, een pint drinken, gezelligheid delen, los van rangen en standen.

Oud zeer
Hoe oud is oud zeer? De verkoop van de Bakkersland bladerdeegproducten aan Wouter de Graaf. Ik snap het rekenkundig en bedrijfsmatig, maar gevoelsmatig had ik er veel moeite mee. Diepvries was een product dat ooit is begonnen door mijn vader in 1976. We waren hiermee de trendsetter en werden veruit de grootste van het land. Dus die verkoop deed pijn.

Toekomst
Ik ga niet weg uit de bakkerijbranche. Ik heb 34 jaar één ding gedaan: ik ben ‘gemaakt’ en geboren in de bakkerij. Ik heb geleefd voor de bakkerij. Ik kan mensen met elkaar verbinden: met de klant en met collega’s. Dus ik denk dat mijn toekomst op die manier wel binnen de branche blijft. Er komen altijd weer mensen die vragen: “Guust, hoe zit dit?”

Lol
Dat heb ik! Ik wou dat ik het elke dag had. Als ik mezelf kan zijn dan heb ik vaak lol. Ik zit op de kast en smijt met deuren, maar vijf minuten later ben ik dat weer vergeten. Ik kan soms best tekeer gaan tegen mensen, maar ze weten dat ik het goed bedoel. Samenwerken – om daar nog op terug te komen – is ook lol maken met elkaar. Op vrijdag een visje halen en dan samen lunchen. Geïnteresseerd zijn in elkaar. De sfeer in de bakkerij is goed wanneer er ruimte is om lol te maken en te lachen met elkaar. Het is voor mij ook niet begrijpelijk dat als er een borrel geschonken wordt, er mensen niet komen zonder af te zeggen.

Geluk
Dat wens ik Bakkersland heel veel. Ik wens alle Bakkerslanders heel veel geluk. En dat heeft niets met de Postcodeloterij te maken. Ik gun Bakkersland een heel laag ziekteverzuim, en als men ziek is, dan heel kort. Voor mijzelf is geluk als de hele familie bij mij thuis komt barbecueën. Of wanneer we met zijn allen op reis gaan. Samen zijn.

Innovatie
Absoluut belangrijk, willen we overleven. Je kunt ofwel lean & mean zijn in een smal assortiment zodat je daar in kunt winnen. Bakkersland kan alleen winnen als ze heel goed is in product management en innovatie. Innovatie is voor mij een idee hebben en het morgen op de markt brengen, niet los van alle procedures. Ik begrijp dat je procedures moet hebben, maar deze mogen innovatie niet in de weg staan. Innovatie is: iets nieuws, en snel. Zonder die snelheid leg je het af tegen de concurrentie.

Verlies
De honderd procent zeggenschap over onze bakkerij als familie zijn we “verloren” in 1999, willens en wetens, dus dat kan ik niet als verlies aanmerken. In 2005 hebben we de aandelen overgedragen en ook dat zie ik niet als verlies. Maar verlies is wel wanneer wij als Bakkersland niet genoeg kracht tegenover de macht van de retail zouden kunnen zetten. Als wij het laten gebeuren en alleen maar reageren op de P van Prijs dan verliezen we de zo belangrijke samenwerking met onze klant. Wij moeten het initiatief niet verliezen. Er is een verschil tussen of je brood maakt of een willekeurig ander product. Brood en banket zijn ‘beleving’ en vormen de ziel van het bedrijf. Een andere vorm van verlies is verlies van kennis. Over onze producten en over ons vak.

Ambacht
Ik was laatst bij de Bischopsmolenbakker in Maastricht. De eigenaar vindt alles wat industrieel wordt gemaakt, geen ambacht. Bij hem kost een half brood 3 euro en hij krijgt het nog verkocht ook! Wat Bakkersland nu in Halfweg opzet, de rustiek bakkerij, dat is ambacht. Onze mensen in al onze bakkerijen moeten ook ambachtslieden zijn. Een bakker die alleen maar op knoppen drukt en niet weet waarom hij dat doet, is geen ambachtsman.

Hoop
Ik hoop dat Bakkersland een heel goede toekomst krijgt en dat we weer de krul naar boven gaan krijgen, waarbij we kunnen stoppen met reorganiseren en de consument weer waardering krijgt voor onze fantastische Bakkersland producten. Ik hoop ook dat mensen op de bakkerijen lol hebben in hun werk. Dat gun ik iedereen. En ik hoop dat Bakkersland ogen en oren houdt voor de klant.

Pijn
Ook hier denk ik in eerste instantie aan de verkoop van diepvries. Ik heb ook pijn bij de gedachte dat mensen opener willen zijn dan ze denken dat ze nu kunnen zijn. Dat ze het idee hebben dat ze niet alles kunnen zeggen, geen fouten mogen maken, omdat ze daarop worden afgerekend. Terwijl die intentie er bij de directie absoluut niet is. Bij ‘pijn’ denk ik ook weer aan procedures. De bakkerij moet het belangrijkste instrument zijn van deze organisatie, of het nu Tholen, Ridderkerk of Halfweg is, van de kleinste tot de grootste, van de meest industriële tot de meest ambachtelijke. Bakkersland draait om bakkerijen. Daar wordt de wedstrijd gelopen. Procedures moeten een hulpmiddel zijn voor een constante bedrijfsvoering. Er gebeurt veel binnen Bakkersland en voor sommige mensen is het moeilijk om te volgen wat er allemaal gebeurt. Er lopen veel projecten tegelijkertijd. Daarom is het goed dat binnenkort de directie weer naar alle bakkerijen gaat om daarover met de collega’s in gesprek te gaan.

Mooiste herinneringen
Mijn mooiste herinneringen van de afgelopen 34 jaar… de eerste die mij te binnen schiet is het honderdjarig bestaan van Bakker Welten in oktober 1990 met het verkrijgen van het hofleverancierschap. Dat was zo mooi. Geweldig feest met André Rieu voor meer dan duizend gasten in de Grote Kerk in Breda. De nieuwbouw van de bakkerij in Breda in 1993 was ook zo’n moment, net als de eerste contacten en contracten met Tesco in 1993.
Ook de oprichting van Bakkersland was een geweldig moment, in het Okura hotel in Amsterdam, op 18 maart 1999. Na de oprichting van BL met onder andere ‘vijand’ Smarius in Tilburg: binnen drie maanden hadden wij besloten, Piet Smarius sr. en ik, de gasverpakking van Breda over te brengen naar Tilburg en de diepvriesactiviteiten van Tilburg naar Breda. Smarius en Welten; dat was voorheen water en vuur. En dit was het bewijs dat samenwerken kon.

Familie
Met familie moet je wandelen en niet handelen. Dat leidt altijd tot discussies. Maar zonder mijn familie had ik dit niet kunnen doen. De generatie van mijn vader waren vier broers in de bakkerij. De eerste is jong overleden, de tweede is het bedrijf uitgegaan in 1986, de derde is in 1990 gestopt. Dus toen waren alleen mijn vader en ik nog in het bedrijf. Bij de crematie van mijn vader heb ik het over de bakkerij gehad en ik meldde daar dat elk jaar het hang- en sluitwerk van de deuren moest worden vernieuwd. We vertelden elkaar de waarheid, we zeiden wat we vonden, maar we waren vergevingsgezind en de intentie was altijd goed. We zeiden het alleen niet altijd handig.
Ik ben een familiemens, familie doet me wel wat. Ik heb drie broers en een zus en de band is goed. Zelf heb ik vier kinderen. Mijn vrouw Anita heeft ook twee kinderen. Ik heb twee kleindochters van mijn oudste dochter en één van de dochter van Anita.

Carrière
Ik kreeg de mogelijkheid na mijn militaire diensttijd in 1980 om in het familiebedrijf te komen. Ik werd de eerste maanden gedetacheerd bij SaBa (de Bums-groep). SaBa was in reactie op de Meneba-bakkerijen ontstaan. Ik heb wel altijd ondernemer willen zijn en ik vond het familiebedrijf ook heel belangrijk. Dus de historie afsluiten in 1999 met de verkoop van de bakkerij was wel het beste voor het bedrijf, maar voor de familie was het heel moeilijk. Binnen Bakkersland heb ik veel verschillende directiefuncties gehad. En mijn carrière stopt niet op 30 juni 2014. Dan start een nieuw hoofdstuk.

Spijt
Ik maak van mijn hart geen moordkuil. Ik kan wel spijt hebben van hoe ik dingen zeg. Ik probeer dan altijd wel snel een oplossing te zoeken. Spijt heeft ook wel zin, want ik weet ook niet alles. Ik ben niet zo ingenomen met mezelf dat ik nergens spijt van heb. Vooral als ik iemand beledigd heb. Maar als ik ga nadenken voordat ik iets zeg, dan komt er zo weinig uit mijn mond. Ik denk wel dat er mensen zullen zijn die spijt hebben dat ik weg ben, straks.

Passie
(Grappend) Ik zou niet weten wat dat is.
Ik denk dat ik zeer gepassioneerd ben, nog steeds. Voor mij is niets goed genoeg. Een zes is voor mij een onvoldoende, terwijl ik zelf op school nooit hoger heb gehaald dan een zes. Dat lukte me niet. Maar ik ben heel erg gericht op resultaat. Streven naar beter: dat is voor mij passie. Gaan voor een tien. Ik let op details, zie vaak net nog dat ene foutje. Het zegt iets over betrokkenheid. Vraag me de broodprijzen van dertig jaar geleden, ik weet ze nog precies.

Ambitie
Na 30 juni absoluut niet stil blijven staan. Ik wil me sociaal inzetten voor mensen die mij opzoeken, zowel voor collega’s van binnen Bakkersland maar ook daarbuiten.

Afscheid
Met opgeheven hoofd. Het doet mij nogal wat. Als ik naar mijn bureau kijk, zie ik de containers om mijn “archief” op te ruimen staan. Dat is moeilijk. Ik laat veel achter. Maar ook dat is wie ik ben.
 

Terug naar het nieuwsoverzicht

© 2018 Bakkersland

Webdesign & cms door Footsteps